in één adem...

verslagen...

25/10/'16

Hey ...

Eerlijk? Het maakt mij bang als ik hoor dat I je zo weinig doet. Dan denk ik : wanneer zal je ook over mij vergeten zijn dat je mij ooit graag gezien hebt en zal het je niets meer doen als ik mij daarover triestig voel? Ik heb J graag gezien, misschien niet fysiek zoals jou nu maar wel echt graag gezien. En nog zie ik hem graag, al is het op een andere manier dan nu. Als ooit mijn liefde voor jou zou kunnen verdwijnen, dan nog zal ik achteraf weten hoe graag ik je gezien heb, hoezeer ik naar je verlangd heb. En ik zou je ook op een andere manier waarschijnlijk graag blijven zien. 

Ligt het verschil tussen ons in dat ik een groter schuldgevoelcomplex heb? Ik weet het niet. Maar dit verschil baart me zorgen... 

Nochtans heb ik het gevoel dat jij deze liefde tussen ons even intens en volledig beleeft als ik.

Alle liefs, D.

Xxxxxxxxxxxxxxxxxxx

14/2/'19

"Dan denk ik : wanneer zal je ook over mij vergeten zijn dat je mij ooit graag gezien hebt en zal het je niets meer doen als ik mij daarover triestig voel?"

...

Jouw liefde voor mij ís verdwenen, sneller dan de nacht. Drie maand later lag je in de armen van H...   Ik betwijfel sterk dat je nog weet hoe graag je me gezien hebt, hoezeer je naar mij verlangd hebt... En ik twijfel sterker of je mij op een andere manier nog graag ziet...  
En dat alles doet nog het meeste zeer, lieve D, bevestigt en krabt en krast aan mijn wonde - het gat in mij - de wonde die ik jou als geen ander toevertrouwde...


De liefde tussen ons leef ik nog altijd, nog even intens en even volledig als toen...
het gevoel gaat maar niet over, D...     
ik zie je graag...
J, die andere J...   die van Say My Name...

triestig is een veel te zwak woord ;   verslágen voel ik me...    kwaad..., verraden en verloren...

's avonds...

‘s avonds kom je steevast m’n hoofd bewonen...  dan wil ik je mooie stem horen, verdrinken in je wonderlijke ogen, honger ik naar je huid, je zachte handen, je prachtige lichaam. Jij, enkel jij... m’n oplaadpunt en rustpunt tegelijk...   Twee jaar en twee maanden nu, en het gaat niet over.      Hoe ís het met jou?...  hoe is het in de liefde?.......

dat ik besta...

... en herinner me ...

langs beide kanten dus...

en toch mis ik je verschrikkelijk...




dat jij me niet mist blijft misselijkmakend kerven...

mensenlief, ik mis je... ;-(

goeiemorgen...

The Good-Morrow

BY JOHN DONNE

I wonder, by my troth, what thou and I 

Did, till we loved? Were we not weaned till then? 

But sucked on country pleasures, childishly? 

Or snorted we in the Seven Sleepers’ den? 

’Twas so; but this, all pleasures fancies be. 

If ever any beauty I did see, 

Which I desired, and got, ’twas but a dream of thee. 

And now good-morrow to our waking souls, 

Which watch not one another out of fear; 

For love, all love of other sights controls, 

And makes one little room an everywhere. 

Let sea-discoverers to new worlds have gone, 

Let maps to other, worlds on worlds have shown, 

Let us possess one world, each hath one, and is one. 

My face in thine eye, thine in mine appears, 

And true plain hearts do in the faces rest; 

Where can we find two better hemispheres, 

Without sharp north, without declining west? 

Whatever dies, was not mixed equally; 

If our two loves be one, or, thou and I 

Love so alike, that none do slacken, none can die.

dat wij eerder niet wilden weten...

Als het laatste woord gevallen is,

zullen we het oprapen,

het aan ons oor houden

en luisteren

of het ademt, of het ons

nog iets te zeggen heeft,

iets dat wij over het hoofd zagen, iets

dat wij eerder

niet wilden weten.

Misschien dat het ons troost.

- Elvis Peeters

uit Dichter (2008)

je kunt me niet verlaten...

je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al lang vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto
en ofschoon jij de enige was die
niet omkeek, wist ik toch dat jij
de enige was die mij herkende de enige die
zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten 

[H. Lodeizen]

ritueel...

Ik houd het kleine ritueel in ere,

opdat je elk moment terug kunt keren.

Iedere dag, wanneer het avond wordt,

maak ik de tafel klaar: een extra bord,

bestek, je eigen stoel, een kaars, een glas,

alsof je enkel opgehouden was.

Ik hoor (hoe kon ik denken dat hetgene

waardoor ik ben, voor altijd was verdwenen ?),

ik hoor, alsof de woning nog bestond,

het grind, de klink, het aanslaan van de hond,

en je komt binnen op het ogenblik

dat ik de lamp ontsteek, de bloemen schik.

Ik hoop alleen dat ik dan rustig blijf

en haast niet opziend van mijn stil bedrijf

de woorden vind, als was het vanzelfsprekend:

Schuif aan; tast toe: er is op je gerekend.

Ritueel - JP Rawie

She did! She did - she loved me as I loved her.

It was every day implied, but never declared.  

Sometimes I thought it had been, but it never was.

She has broken no vow...

Sense and Sensibility...

it hurts...

niet aan haar denken...

Een man dacht...


Een man dacht: 
wanneer zal ik eens 1 minuut niet aan haar denken? 
Nu? 
Hij ging zitten 
en dacht 1 minuut niet aan haar. 

Toen stond hij op en wandelde verder, dacht verder,
steeds verder, zonder tussenpozen,
aan haar. 

Toon Tellegen

ik zou zo graag eens 1 minuut niet aan haar denken...

en dus zeg ik mezelf: niet aan haar denken

en denk ik dus aan haar...





misschien moet ik beter stoppen met deze blog



maar...

 ik heb nog
zoveel te delen...