zonder ben ik niet...

Ik hóu van jou.
Het is een oude liefde,
een hele sterke, diepe liefde.
Het is een liefde die mij ik maakt,
zonder bén ik niet.
Het is meer dan een voelen.
Het is een wéten,
het is een wet:
ik heb jou lief,
zonder ben ik niet...




... 

omdenkend :

zonder ben ik niet...

       mét ben ik... ?

              ik ben dié liefde... ?

                     ik ben liefde... ?

she cared too much...

wat je ook zoekt...

Palingbeek, deze morgen...

je hebt me alleen gelaten

je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto
en ofschoon jij de enige was die
niet omkeek, wist ik toch dat jij
de enige was die mij herkende de enige
die zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten




- Hans Lodeizen

De mier zat aan zijn tafel en dacht na.

Dag - Bart Moeyaert

Wil jij dit nog voor me doen
vóór je weggaat en de straat vergeet:
zweren dat je toen je bij me was
alleen om bestwil hebt gelogen
en het verdriet dat ik heb helpen
drogen zo echt was als dat wat wij
hebben gedeeld, en zeg terloops
dat tijd de wonden heelt en
wil je wat ik vraag ook zweren
op het hoofd van iemand die je
dierbaar is, bijvoorbeeld mij?

jacqueske...

Max Richter - The Waves - Tuesday

Het missen van de levenden...

Het missen van de levenden 

is misschien vreselijker toch 

dan van de doden, want onzeker. 

De kwelling dat zij afgesneden 

van ons bestaan, voedt nog hoop 

die zich niet doden laat zolang zij leven. 

Elly de Waard

overmand...

Veerse stokroos... in m'n tuin...

Gegroeid uit zaadjes die we meenamen uit Veere, toen we er waren en na het etentje terugstapten via het dorp - en langs het bootje "de uitvlucht"...

dit alles...

Dit alles


Ik was je kwijt voordat ik je bezat,
ik heb je al gemist voor ik je kende;
er is klaarblijkelijk nog meer ellende
dan ik voor mogelijk gehouden had.

En elke keer dat wij elkaar bekenden,
en alles wat je zogenaamd vergat -
Ik zou iets voor ons willen doen, maar wat
ik doe, het zal zich nooit ten goede wenden.

De ergste droefenis is trouwens pas
gekomen met het vreselijke weten
dat ik je nooit in wezen heb bezeten,
terwijl ik zo bezeten van je was.

Ik wilde dat ik even kon vergeten
hoe onvergetelijk dit alles was.



Jean Pierre Rawie 

onzegbaar...

Ik was mijzelf niet meer
dat ogenblik. Toen ik je zoende
waren woorden al lang overbodig,
en jij bood je mond.

Het was groots
hoe jij je lichaam toen
dun tegen me aan drukte
(woorden blijven ver onder
de maat van deze tederheid).
Ik was een tijd mijn naam vergeten
 en schrok toen ik hem later
hoorde uit je mond.

Het was alsof
ik met een schok
mezelf weervond.

Nu ik dit ogenblik oproep in woorden
besef ik pas:
Alleen dit is onzegbaar. 

 

- Stefaanvan den Bremt