Vanuit…

 

vanuit…

vanuit
jouw
stilte
waaien
woorden
aan

zachter nog
dan
fluisteringen

zij doen mij
liefdesliedjes
zingen

ik kan ze
woord
voor
woord
verstaan

– Toon Hermans

ik mis je

 

Ik mis je

Ik mis je en wat mis ik dan vraag ik mijzelf?

Misschien mis ik de heelheid van een wereld.

Misschien mis ik de streling van liefde. 

Misschien mis ik de zachtheid van stemmen. 

Misschien mis ik mijzelf.

Ik mis je en alles wat ik mis lijkt zo ver weg. 

Misschien mis ik de geur van vroegere dagen. 

Misschien mis ik de felheid van de kleuren. 

Misschien mis ik het zomerlicht door de ramen.

Ik mis je en mis alles van mijzelf in jou. 

Misschien mis ik de moed om zomaar te gaan. 

Misschien mis ik het verlangen om los te laten. 

Misschien mis ik alle muziek als een reis. 

Ik mis mijn jas.

Ik mis mij en ik mis jou, mis ons samen. 

Misschien mis ik het bravoure van een ander avontuur. 

Misschien mis ik de andere straat, dat andere land. 

Misschien mis ik mijn verloren sleutels.

Ik mis en het mist mij, dat deel van een geheel. 

Ik mis de rest, het verleden. 

Ik mis de ochtenden, het ontwaken. 

Ik mis een open deur, de uitnodiging. 

Ik mis zelfs het gemis. 

Ik mis alles wat er nu niet is.

Marian van Leeuwen

een lege plek...

 

Ga nu maar liggen liefste in de tuin,

de lege plekken in het hoge gras, ik heb

altijd gewild dat ik dat was, een lege

plek voor iemand, om te blijven.

Rotger Kopland

nothing was promised...

er hoeft nog altijd niet veel te gebeuren

er hoeft nog altijd niet veel

te gebeuren voor ik aan je denk

iets wat niet op jou lijkt is al genoeg

dan denk ik kijk

dit lijkt echt niet op haar

Maud Vanhauwaert

uit 'Ik ben mogelijk'

 

wintersong...

reeën...

ik vroeg of je nog van me hield 

en je zweeg lange tijd 

tot je 'kijk', zei, 'beneden'

daar stonden in langzaam 

en laaghangend licht 

twee reeën een ogenblik stil, 

toen vluchtten zij snel en gewichtloos 

het struikgewas in

hier en daar werden bladeren geel 

dat was wat je daarna zou zeggen 

'september, de herfst komt er aan'

- Miriam Van Hee

regen buigt zich gretig rond...

 

Foto door Suhyeon Choi

regen buigt zich gretig rond

de randen van het huis – het is

maar een geluk dat je hier bent,

bedenk ik me, en niet daar

alsof geluk niet meer is dan

gelukkig maar

en het is simpel, soms,

als in, we hebben het gedaan –

een ruimte gemaakt om in te bestaan

waarin ook een ander past

ineengeplooid, opgevouwen

tegen elkaar aan

het regent en

gelukkig maar

– Tom Dinneweth

you are loved...

 

zo is liefhebben...

Liefhebben 

is beschutten

zonder vast te houden,

ruimte scheppen

in tijd en eeuwigheid.

En daarom zeggen :

doe maar,

ga maar,

zo lang, zo ver

als nodig is.

Kijk maar niet om.

Ik wacht. Ik blijf.

Liefhebben

heeft te veel voeten in de aarde

om zonder verdriet

te kunnen zijn.

  Kris Gelaude

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vraag...

 

            Vraag 

                Hoe is dat zo gekomen 
                Van altijd blijven slapen 
                Tot nooit meer willen zien? 

Judith Herzberg 

dit alles...

Ik was je kwijt voordat ik je bezat,

ik heb je al gemist voor ik je kende...

van de appels op de tafelsprei - mathilde santing...

juni 2009...

je hoeft niets te zeggen

aug '16...

JE HOEFT NIETS TE ZEGGEN

Je hoeft niet

in woorden te praten

met mij

je hoeft niets

in woorden

te zeggen

je hoeft alleen maar

en dat is genoeg

je arm

om mijn schouders

te leggen.

IDA VOS