Vrienden zijn als bomen

Vrienden
zijn als bomen,
ze wachten
tot je nog eens langs komt
en ze zijn onverstoorbaar
als je wegblijft.
Ook na maanden afwezigheid,
kan je de draad
weer opnemen,
omdat ondertussen
niets werd afgebroken.

Vrienden
zijn als bomen
op een goede afstand
van elkaar geplant.
Zo moeten ze elkaar niets betwisten,
ze kennen ook geen afgunst
maar nodigen wel elkaar uit
om hoger te groeien.

Vrienden
zijn als bomen
en bomen buigen niet
maar wuiven.




Eugeen Laridon

mild worden...

Mild worden is de rijpste groei van de mens.
Het is zacht worden in je woorden
in de klank van je stem, in heel je zijn.
De blik in je ogen wordt een warm aanvoelen
omdat je in de mensen om je heen jezelf (h)erkent.
Mensen die van binnen mild worden beseffen wie ze zijn.
Het heeft niets te maken met zwakheid.
Het zit veel dieper.
Het is de kracht die je doet ontwaken en doet leven.
 
 Je oordeelt niet over de anderen.
Je bent niet langer hard.
Je wil je niet overal laten gelden ten koste van je medemensen.
Je luistert omdat elke andere een voortdurend wonder is.
Je geniet van zon en regen en van hele kleine dingen.

Dikwijls zie je mildheid bij mensen die veel geleden hebben.
Ze horen en zien alles anders.
Wie mild wordt, heeft zichzelf overwonnen.
Een dankbare zucht van bevrijding welt uit je op.
Je houdt van mensen
omdat je geleerd hebt van jezelf te houden
niet zoals je zou willen zijn
maar gewoon zoals je bent.

Karel Staes

super :-)

er is...

...

Voor de verre prinses

Wij komen nooit meer saam: 

De wereld drong zich tussenbeide. 

Soms staan wij beiden ’s nachts aan ’t raam, 

Maar andre sterren zien we in andre tijden. 

Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: 

Van licht tot verste duisternis—dat ik 

Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, 

U zou begroeten met mijn stervenssnik. 

Maar als het waar is dat door grote dromen 

Het zwaarst verlangen over wordt gebracht 

Tot op de verste ster: dan zal ik komen, 

Dan zal ik komen, iedre nacht.

J. Slauerhoff

herfstlied...

onder de bomen...

een wachten zijn...

O, als ik dood zal, dood zal zijn

kom dan en fluister, fluister iets liefs,

mijn bleke ogen zal ik opslaan

en ik zal niet verwonderd zijn.

En ik zal niet verwonderd zijn;

in deze liefde zal de dood

alleen een slapen, slapen gerust

een wachten op u, een wachten zijn.

J.H. Leopold

kanon pokajanen...

live gezien,

wondermooi...


luister, maar enkel als je klaar bent om te luisteren,
als er rust is in je lijf en hoofd.
Dan komt de magie...,
beloofd

avondliedeke III...

't Is goed in 't eigen hert te kijken

Nog even vóór het slapen gaan,

Of ik van dageraad tot avond

Geen enkel hert heb zeer gedaan

Of ik geen ogen heb doen schreien,

Geen weemoed op een wezen lei;

Of ik aan liefdelooze menschen

Een woordeke van liefde zei.

En vind ik in het huis mijns herten,

Dat ik één droefenis genas,

Dat ik mijn armen heb gewonden

Rondom één hoofd, dat eenzaam was...;

Dan voel ik op mijn jonge lippen,

Die goedheid lijk een avondzoen...

't Is goed in 't eigen hert te kijken

En zóó z'n oogen toe te doen.

Alice Nahon

er is mij iets gebeurd...




Er is mij iets gebeurd, ruiste


de spar, er is een wezen langsgegaan





dat met haar hand een van mijn takken


heeft gedrukt. Een hand die rook





naar mandarijn. Van een zo verre


en vreemde wereld dat het mij





getroffen heeft tot in de zachtste


vezels die in mij zijn. En elke





keer dat zij in de schemering mij nu


passeert, dan gaan mijn harsen stromen





dat het geurt. Dit is het wonderst,


ik herhaal het, dat mij is gebeurd.





ELLY DE WAARD

even een ballonnetje oplaten...