...en kijk naar hoe ze loopt, ze schrijdt !

Als God de Vader echt bestaat,

dan hoop ik dat Hij liefst vandaag nog

vijf minuten tijd heeft en eens nederdaalt

Ik zeg Hem tussen pot en pint

wat ik van Zijn planning vindt

qua hete-wereld-politieke-kwesties.

En als hij daarna recht zou staan,

beloof ik dat ik Hem laat gaan

maar als hij blijft dan kan ik het Hem vragen.  

God, ik en Marjon, hoe zit dat tussen ons? 

Ik vraag mij nu al weken af

waarom U mij geen antwoord gaf

ik ben nochtans sinds kort ook gaan geloven.

Want kijk naar hoe ze kijkt naar mij

en kijk naar hoe ze loopt, ze schrijdt.

Ik weet niet of U dat kan zien daarboven.

En neen dit kan geen toeval zijn

en ik verdenk Uw Goddelijk brein.

Kan’t zijn dat U ook na de uren vrouwenlijven zit te kleien?

God! Hey God, ik en Marjon hoe zit dat tussen ons?  

Hey God, ik en Marjon. hoe zit dat tussen ons?

En God de Vader, Hij sprak zacht.

Ik kom vanavond of vannacht,

hoewel Ik denk dat Ik ook nog ergens anders wordt verwacht.

zoveel verdriet...

Ze kijken elkaar aan.

'Jij hield van mij.'
'Nee, jij hield van mij.'
'Nee, jij van mij.'
'O nee, jij van mij!'

'Maar ik heb jou in de steek gelaten.'
'Nee, ik heb jou in de steek gelaten.'
'Nee nee, ik jou.'
'O nee, ik jou!'

Ze slaan hun ogen neer.

'Jij bent vast heel verdrietig nu.'
'Nee, jij bent vast heel verdrietig nu.'

Ze fluisteren.

'Ontken het maar niet.'
'Ontken jij het maar niet.'


Toon Tellegen

zoveel pijn,

zoveel verdriet...,

terwijl de liefde  

giert en bruist
in lichaam en ziel...

Aan het einde van de dag...

Aan het einde van de dag,
als iemand aan komt hollen met de liefde,
als je moe bent en onhandig en toevallig net verward in een warnet
van angsten –
wat moet je doen,
wat moet je met de liefde doen, donzig, schrikachtig,
die iemand je nog brengt? 




Toon Tellegen

je moet verder...

je moet verder

denk je

je kijkt

en tussen alles door

voel je de wind

als je nu gaat

kom je

ergens

uit

- Frank Eerhart

het is waar, ik heb jou...

Ik ben alleen, zegt de een. 

Nee, ik ben alleen, zegt de ander, 

jij hebt mij. 

Ik jou?? zegt de een 

en draait zich, als door de bliksem getroffen, om, 

kijkt in het rond, 

knielt op de grond, 

port met een stok 

onder divans en kasten, 

zoekt de ander, 

roept de ander, 

en denkt tenslotte, 

in het klamme donker, 

met zijn rug tegen de muur: 

het is waar, ik heb jou. 

Toon Tellegen 

ik hou van je, mijn lief,
ik hou zo innig veel van je...

Dankjewel om er voor mij te zijn!!!

Voor haar...

Jij verstaat de kunst van bij me horen...

Zij verstaat de kunst van bij me horen 

In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee 

In mijn ogen woont ze, in mijn oren 

Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee 

Soms begint ze in mijn hart te zingen 

Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan 

En door haar weet ik dan door te dringen 

Tot de onvermoede schat van ons bestaan 

Zo alleen maar wil ik verder leven 

Schuilend bij elkaar 

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar 

Zij kent al mijn dromen en mijn wanen 

Al mijn haast en al mijn honger en mijn spijt 

Als ik lach kent zij alleen de tranen 

Die daar achter liggen in de tijd 

Zo alleen maar wil ik verder leven 

Schuilend bij elkaar 

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar 

Zij is meer dan deze woorden zeggen 

In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee 

Maar wie weet een wonder uit te leggen
En een wonder draag ik met me mee 

wees niet bang...

Wees niet bang,

Je mag opnieuw beginnen

Vasteraden,

doelgericht,

of aarzelend op de tast

Houd je aan de regels

of volg je eigen zinnen

Laat die hand maar los

of pak er juist een vast

Wees niet bang

voor al te grote dromen

GA als je het zeker weet

en als je aarzelt wacht

Hoe ijdel zijn de dingen

die je je hebt voorgenomen

Het mooiste overkomt je

het minste is bedacht

Wees niet bang

voor wat ze van je vinden

Wat weet je van de ander

als je jezelf niet kent

Verlies je oorsprong niet

door je snel te binden

Het leven lijkt afwisselend

maar zelfs de liefde went

Wees niet bang

je bent een van de velen

En tegelijk

is er maar EEN als jij

Dat betekent dat

je vaak zal moeten delen

En soms zal moeten zeggen:

laat me vrij

missen...

Op een ochtend klopte de mier al vroeg op de deur van de eekhoorn.
‘Gezellig,’ zei de eekhoorn.
‘Maar daar kom ik niet voor,’ zei de mier.
‘Maar je hebt toch wel zin in wat stroop?’
‘Nou ja … een klein beetje dan.’
Met zijn mond vol stroop vertelde de mier waarvoor hij gekomen was.

‘We moesten elkaar een tijdje niet zien,’ zei hij.
‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd.
Hij vond het juist heel gezellig als de mier zo maar langs kwam.
Hij had zijn mond vol pap en keek de mier met grote ogen aan.

‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen,’ zei de mier.
‘Missen?’
‘Missen. Je weet toch wel wat dat is?’
‘Nee,’ zei de eekhoorn.
‘Missen is iets wat je voelt als iets er niet is.’
‘Wat voel je dan?’
‘Ja, daar gaat het nou om.’
‘Dan zullen we elkaar dus missen,’ zei de eekhoorn verdrietig.
‘Nee,’ zei de mier, ‘want we kunnen elkaar ook vergeten.’
‘Vergeten! Jou?!’ riep de eekhoorn .
‘Nou,’ zei de mier. ‘Schreeuw maar niet zo hard.’
De eekhoorn legde zijn hoofd in zijn handen.
‘Ik zal jou nooit vergeten,’ zei hij zacht.
‘Nou ja,’ zei de mier. ‘ Dan moeten we nog maar afwachten. Dag!’

En heel plotseling stapte hij de deur uit en liet zich langs de stam van de beuk naar beneden zakken. De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen.


‘Mier,’ riep hij ‘ik mis je!’ Zijn stem kaatste heen en weer tussen de bomen. ‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’
‘Maar toch is het zo!’ riep de eekhoorn.
‘Wacht nou toch even,’ klonk de stem van de mier nog uit de verte.
De eekhoorn zuchtte en besloot te wachten. Maar hij miste de mier steeds heviger.
Soms dacht hij even aan beukenotenmoes, of aan de verjaardag van de tor, die avond , maar dan miste hij de mier weer.  

’s Middags hield hij het niet langer uit en ging hij naar buiten.
Maar hij had nog geen 3 stappen gedaan of hij kwam de mier tegen moe, bezweet, maar tevreden.
‘Het klopt,’ zei de mier. ‘Ik mis jou ook. En ik ben je niet vergeten.’
‘Zie je wel,’ zei de eekhoorn.
‘Ja,’ zei de mier.

 
En met hun armen om elkaars schouders liepen zij naar de rivier om naar het glinsteren van de golven te gaan kijken.

  - Toon Tellegen

het is wat het is...

 


Het is onzin
zegt het verstand
Het is was het is
zegt de liefde

Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is niets dan pijn
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is was het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde



 
Erich Fried

live...

la tendresse entre nous...

Quel beau sentiment d’affection… 

S’éprendre sans prétention… 

Se laisser cajoler par des gestes de douceur… 

S’amadouer par un regard charmeur… 

Caresser la joue du revers de la main… 

Enjôler tendrement par des câlins… 

La Tendresse… 

Tenir à quelqu’un sans vouloir s’en séparer… 

Se griser de paroles doucement murmurées… 

Des petits « Je t’aime » que l’on ose se dire… 

Être déjà fier d’être lié par des souvenirs… 

C’est aussi se comprendre en se regardant… 

Partager des confidences mutuellement…

La Tendresse… 

C’est se blottir sans hésiter… 

Risquer un baiser à peine effleuré… 

S’attacher à ces signes profonds… 

Toujours vouloir garder cette liaison… 

Ne pas blâmer ni juger… 

Surtout ne jamais trahir… 

La Tendresse… 

Sans crainte s’approcher tout près… 

Essuyer ses larmes en secret… 

Se gâter d’une épaule pour s’apaiser… 

Rêver de pensées tendres à s’enivrer… 

Pouvoir se fier de sa présence… 

Être charmé par son influence… 

La Tendresse 

Se laisser séduire par une câlinerie… 

Dévoiler à son oreille des chuchoteries… 

Dans un baiser sur le front, fermer les yeux… 

Du bout des doigts, frôler les cheveux… 

Frissonner juste à son toucher… 

Sentir la vraie joie d’être aimé…

licht...

Licht - Jackobond 

 

Soms is het buiten koud
Soms woon ik in een hel
Meestal zit die in mijn hoofd
Dan wacht ik tot jij er bent

Jij haalt er mij weer uit
Jij weet altijd raad
Jij wist elke gedachte die mij verdrietig maakt
Jij drukt me op het hart

Als je op een dag het licht weer aansteekt
Vind je meer terug dan je bent kwijtgespeeld
 

Soms is het buiten donker
Gaat ook het licht uit in mijn hoofd
Jij toont me dan de sterren
Jij brengt licht waar het dooft

Een storm gaat voorbij
Regen houdt ooit op
Jij wacht geduldig af
En geeft mij een warme jas
En drukt me op het hart

Als je op een dag het licht weer aansteekt
Vind je meer terug dan je bent kwijtgespeeld

(..)

- Jackobond
Uit  Ik Tel Tot Tien

de zachtheid van steen...

letters into stone...

de setting, het atelier, het materiaal, de letters, de beheersing, de rust van het geconcentreerde werken...

het lijkt me heerlijk om doen...